Bireyin gelişiminde özeleştirinin önemi

Ne kadar çok biliyoruz değil mi?   Evde, işyerinde, sokakta veya bir kahve köşesinde, haklı veya haksız olduğumuzu hiç düşünmeden ahkam kesmeyi nasıl da severiz.   Acaba karşımdaki insan ne düşünüyor diye kendi kendimize bile sormaktan kaçınan bir yapımız var.   İnsan egosu, sevilmeyi, beğenilmeyi ve düşüncelerinin başkaları tarafından kabul edilmesini bekler. Bu insanın doğasında olan bir şey.   Önemli olan, bu arzuların insanlar tarafından ne ölçüde kontrol altına alınıp alınamadığıdır.   Bir insan düşünün ki başkalarını eleştirmekten asla geri kalmazken, kendini kusursuz görsün.   Bu kabul edilemez bir davranış ama kendisine hak olarak görmesini sağlayan bu şeyin ne olduğunun irdelenmesi gerektiğine inanıyorum.   Bence, gelişimin, değişimin özünde, özeleştiri mekanizmasının toplum içinde geniş kapsamlı kullanılması yatmaktadır.   Özeleştiri kültürünün gelişimi, çağdaş uygarlık yolunun mihenk taşlarından birini teşkil eder.   Özeleştiri, bir nevi denetim mekanizması işlevini görür.   Özeleştiri yapmaktan mahrum olan insanlar, olayları kişiselleştirirler ve başka yöne çekmek için büyük çaba harcarlar.   Siyaset dünyasına baktığımızda da özeleştiri konusunda farklı bir davranışlar sergilenmediği apaçık kendini göstermektedir.   Özellikle yönetim kademelerinde söz sahibi olanlar sorumluluk taşıdıkları konular da bile başarısızlıklarının sebebi olarak başkalarını sorumlu tutma yolunu seçmektedirler.   Bu tavır ve yöntem üretim yoksunluğunu işaret eder. Bu insanların özeleştiri de bulunma şansları hemen hemen hiç yoktur.   Çünkü üretimden yoksun insan kendisinden başkasını düşünmez, saygı göstermez ve gelişime kapalıdır.   Sonuç itibarıyla, konuyu sık sık dile getirdiğim Montaigne’ in güzel bir sözü ile bağlamak istiyorum.   Montaigne;   “İnsanlara en adil dağıtılan nimet akıldır  Çünkü kimse aklından şikayetçi değildir” der.   Herkesin aklı kendine yettiğine göre çözüm bireysellikten ziyade sistem değişikliği ile sağlanacak gibi görünüyor.   Çünkü, demokratik sistemlerin egemen olduğu toplumlarda  özeleştiri, bireyler tarafından sık sık başvurulan bir denetim mekanizması olarak kendini göstermektedir.   Dolayısıyla bireyler tarafından özeleştiri mekanizmasının kullanımı, sistemin gelişimine paralel olarak artacaktır. Saygılarımla.