Sanki her biri, birer yarış atı !

Üzücü, ama gerçek bu Her biri, sanki birer yarış atı!   Varsa yoksa, kazanmak üzerine programlanmış bütün hayatları. Çocuklarımızdan söz ediyorum.   Sınavdan sınava kosuşturmaktan, çocukluklarını yaşayamaz oldular. YGS,LGS,LYS,KPSS,ÖSS,ÖYS ve daha niceleri desem, abartı olmaz.   Çocuk psikolojisi denen bir şey olsa da Çocukların sinir sistemleri çökmüş,ne gam   Önemli olan kazanmak Kazan, ama, nasıl kazanırsan kazan..   Oysa her yarışta olduğu gibi her sınavda da Kazananın olduğu gibi, kaybedeni de olacak.   Ne kadar iyi olursanız olun. İnsanların bu yazgıyı değiştirebilmesi mümkün değil.   Atıyoruz çocuklarımızı yarış pistinin ortasına, Öncesinde; Özel dersler, dershaneler ve gece gündüz test çözmeler.   Birde üzerine, dua okumalar ve muska yazdırmalar dışında Sınıflara sağ ayakla adım atmak mı dersiniz Doğum sonrası göbek bağını üniversite bahçelerine atmak mı dersiniz Daha niceleri gibi, Manevi duygularla destekleriz çocuklarımızı!   Hiçbir şeyin önemi kalmıyor artık kazanmaktan başka. Skor peşindeyiz sadece.   Eğitim gelişimdir desek de, Kazanmak gelir her şeyin öncesinde! Kazan,nasıl kazanırsan kazan, ama kazan.   Eğitim,öğretim,gelişim desek de ,geçiniz dostlar. Kazanmacı bir toplum haline gelmişiz, haberimiz yok.   Bir de sınav çıkışı sorulan  bir sual bir de cevap  var ki Çocuklarımızın dibe vurduğu andır!   Sınav nasıl geçti? Kötü ise, önemli değil, canın sağ olsun denen züğürt tesellisi. Oysa bir yıl boyunca gösterilmeyen duyarlılık o an havada kalmakta.   Çocuklarımız yinede karmaşık duygular içinde Hayata tutunmaya çalışıyorlar, başarabildikleri ölçüde.   Hasan TEMEL             hasan@temel.us