UNUTULAN YASA

Hatırlarmısınız, 2002 genel seçimleri öncesini.   Gündemi, demokratikleşme ve önemli bir parçası olan dokunulmazlıkların kaldırılması meşgul ederdi.   Nasıl olduysa oldu bilmiyorum. 2002 genel seçimleri, genel başkanların televizyon tartışmaları ile hatırlanmakta.   Tüm yurtta bir TV tartışması bile demokrasi rüzgarlarının esmesine yetmişti.   Milyonların gözü önünde dokunulmazlıkların kalkması yönünde görüş bildirdiler..   Sn.Cumhurbaşkanımız kalkmasını istiyordu..   Partiler..   Sivil toplum örgütleri..   Demokratik kitle örgütleri..   Keza liderler..   Hepsi kalkmasından yana idiler.   İnananlar olduğu gibi inanmayanlarda az değildi.   Biz inanmayanlardandık.   Geçmişten gelen icraat birikimleri dokunulmazlıkların kalkmasına engel olacağını düşünüyorduk.   Kalktığı anda mahkeme kapılarının dolacağı biliyorduk!   Ayrıca kolektif yönetim, yani paylaşım talebi görülmüyordu.   Varsa yoksa ben..   Ben duygusu iliklerimize kadar işlemiş..   Demokrasiyi içselleştirememişiz..   Her şeye sahip olma duygusu benliğimizi sarmış, sarmalamış.   Aradan 10 yıl geçmiş, dile kolay.   3. dönem tek başına iktidar olan bir AKP iktidarı var.   Ve hala kaldırılmayı bekleyen dokunulmazlık yasası ortada duruyor.     Dokunulmazlık yasası..   Seçim barajı..   Hazine yardımı.. Siyasi partiler kanunu..   Seçim yasası..   Hepsi yerli yerinde...   Bu yasalarla yeni bir Anayasa…   Geçelim bunları…   İşte Adalet ve Kalkınma Partisi’nin utanç tablosu.   Peki, dokunulmazlık zırhı kalkarsa ne olur?   Çok şey olur.   Ama üç şey her şeyden önce gelir.   1.Geçmişte yapılan yolsuzlukların gölgelenmesi önlenir.   2.Aday profillerinde büyük değişimler görülür.   3.Meclis, sığınılacak liman olmaktan çıkar.     Demokrasiyi içselleştiremeyen bir AKP bunu ister mi?   İstemediği açık..10 yıldır tek başına iktidarda olsa da,   Kaldırılması yönünde hiçbir girişimi yok. Saygılarımla.   Hasan TEMEL                     hasan@temel.us