İnsanat Bahçeleri !

Çocuktum… Yeni gelmiştik İstanbul’a. İstanbul’a gelişimin coşkusunu bir başka yaşıyordum iç dünyamda.   Oysa geldiğim yer, varoş diye tabir edilen, sur dışı Gaziosmanpaşa. Varsın olsun, yine de benim gözümde İstanbul’du.   İstanbul’lu olup da İstanbul’u gezmemek olmazdı tabi. Çocuk aklımla en çok Gülhane parkını severdim nedense. Belki de çocukluğumla birlikte köyde yaşadığım doğa sevgisini orada buluyordum.   Biraz büyüdükçe konserlere gider olduk. Yoksulduk, ama bugün olduğu gibi insanların birbirine yabancılaşması söz konusu değildi. Beşeri ilişkiler en üst seviyedeydi.Kısaca mutluyduk dersem abartmış olmam.   Gülhane’ye her gidişimde mutlaka hayvanat bahçesini gezerdim. Değişik hayvan türlerini görmek beni nasıl mutlu ederdi anlatamam.   Yıllar sonra anladım ki hayvanat bahçelerinin bir işlevi de çocuklara hayvan sevgisini aşılamakmış !   Acaba amaç hasıl olmuş mudur? Bence hayır.   Yaşadığım o çocukluk anılarımın üzerinden 45 yıl geçmiş, hala sahipsiz sokak hayvanlarının bir yudum su ihtiyacını gidermek için evlerimizin önüne bir kap su koymaya yenii başladık.   Hayvanat bahçesine gitmekle hayvan sevgisinin kazanılamayacağını yeni yeni görmeye başladık.   Kime sorsanız içinde bir hayvan sevgisi olduğunu söyleyecektir. Oysa her canlının kendine göre bir aklı ve duyguları  vardır. Ama fazla ama eksik.   Hayvanat bahçelerinin kaldırılmasına ve yerini geniş alanları kapsayan doğal bahçelerin alması gerektiğine inananlardanım.   Gelin,duyduğum ama kaynağını hatırlayamadığım bir örnek üzerinden birlikte empati yapalım.   İnsandan daha zeki bir canlı türünün varlığını kabul edelim..Ve bizden daha akıllı olan bu canlı türü, insanat bahçeleri kursun ve kafeslere insan koysun.   O canlı türünün çocukları da insan sevgisi duygusunu kazanabilmesi için insanat bahçelerine gelip kafeslerdeki insanlara fındık fıstık atsınlar, atmalarını istermisiniz? Şüphesiz ki kimse istemez.   O zaman biz insanların hayvanlara yaptığımız zulmü nasıl açıklayabiliriz?   İnsan olarak yaşadığımız bu bencillik duygusu yenilmediği sürece, insanlığımızın da sorgulanmasının kaçınılmaz olacağını düşünüyorum. Saygılarımla.   ( Not: Kurban bayramı ve 29 Ekim Cumhuriyet bayramı tüm halkımıza kutlu olsun.)   Hasan TEMEL                                   hasan@temel.us