İktisadi gelişimin doğal seyri olan üretim artışı, GSMH artışına ve devlet-yurttaş kazanımlarının ortaklaşmasına yol açar.                                                                                                                                                        Türkiye,zengin yeraltı kaynaklarına ve üretim şartlarına sahip olduğu halde ne yazık ki kendine zenginler kulübünde yer edinemiyor!                                                                                                    Çünkü, AKP’nin gelir ve adalet eşitsizliğine dayalı iktisadi ve sosyal politikaları bu atılıma izin vermiyor!                                                                                                                                                                                Her ne kadar emperyal güç (ekonomik) olma hayali kuruyor olsa da idari refleksin bu hedefle örtüştüğü pek söylenemez.                                                                                             Sistem, zenginlik ölçütünü salt maddiyata indirgemekle kalmaz, tezinin doğruluğunu sürekli halkın kulağa fısıldar ve yurttaş yerine devlet zenginliğini önceler.                                                                  Bu masala inanan,hayatı ‘karın tokluğu’olarak gören ve güçlü devlet nağmeleri eşliğinde derin uykuya dalan toplum işte bu dayatmanın ürünüdür!                                                                                                                                                                                                                            Bir yanda çarpık gelir tablosundan ömür boyu alamadığı payını almanın hayalini kurmaya diğer yanda gücü para olarak gören sistem bekçilerinin yalanlarına itibar eder.                                                                                                  Oysa para her şey değil!                                                                                                                                               Fransız Filozof Michel Serres;                                                                                                                                      “Maddi ticari malların zamanla tükendiğini ama kültürel gelişimin sınırsız şekilde yayıldığını” söyler.                                                                                                                                                              Kültürel gelişim, bireyin kişisel gelişim eşiğini aşıp ilgi alanını genişletmekle mümkün olabilir.                                                                                          Batı Avrupa ülkeleri, iktisadi büyümeyle birlikte kültürel gelişim hedeflerine ulaştığı içindir ki, söz ve karar sahibi olmanın haklı gururunu yaşıyorlar.                                                                                                                                                          Biz ise talep eden değil asgari hayatlar yaşamaya rıza gösteren bir millet olduğumuzdan dolayı cehaletle savaşımda mesafe katetmekte bile zorlanıyoruz.                                                                                          Çünkü cehalet, insan ilişkilerini olumsuz etkilemekle kalmıyor aynı zamanla toplumsal dokunun da çürümesine yol açıyor.                                                                                                                                                                          Yıldızı demokrasi ile barışık olmayan birey ve kurumların etkili silahına dönüşüp inanç özgürlüğü ve seküler yaşam tarzını reddediyor.                                                                                                              Araştırma gereği duymayan, empati yapmayan, sorgulamayan ama bilgi sahibi olduğuna inanan bu kitle ne yazık ki, siyasetin en kullanışlı malzemesi oluyor.                     Peki çözüm ne?                                                                                                                                                                  Çözüm, ülke sorunlarına çare üretme yoksunu iktidarlarla vedalaşmak ve kültürel gelişime önem veren siyasi partilere sahip çıkmaktır.                                                                                                                      Çünkü, maddi büyümeyi zenginlik olarak gören iktidarlardan hala medet ummak, büyük zaman kaybından başka bir şey değildir.   Hasan TEMEL