KUŞKU!
KUŞKU!
Bir dostum yanıma geldi. Günlük koşuşturma içinde, dost muhabbeti iyi oluyor.
İnsanı rahatlatıyor dost sohbeti.
Çaylar içilirken.
Dostuma ortak arkadaşımızı sordum.
“Düşünmeyi kaybetti” dedi.
-- Ne oldu?
Başladı anlatmaya...
-- “Kuşkuya kapıldı. İnsan bir kere kuşkuya kapıldı mı düşünce yeteneğini kaybeder.
Artık her duyduğu, gördüğüne kuşkuyla bakar.
Anlamak yerine herkesi düşman ilan eder.
Kuşkunun kemirdiği beyniyle kötüleşir.
Yalpalar...”
Nasıl yardımcı olacağız.
“Bir şey yapayız” dedi dostum.
“Ne söylersen söyle kuşkuyla dinliyor...
Bekleyip görelim...”
Vay be! Kuşkunun fazlası ne kötü bir şeymiş.
Vah! Arkadaşım vah!
Herkesin bildiğini ben tekrarlayayım.
Her şeyin fazlası zarar...
Hırsın, çalışmanın, tembelliğin...
Yorumunuz başarıyla alındı, inceleme ardından en kısa sürede yayına alınacaktır.
